جمعه ۴/۱۱/۱۳۸۷
ابومسلم خراسان ۳ ذوب آهن اصفهان ۰
شاید به مذاق تو که خودتو عاشق مشکی میدونی این عنوان جالب نباشه ولی حقیقت رو باید گفت، آره باید گفت: آهای آقای علی آبادی! تمام ایران که تهران و اصفهان نیست، آهای آقای علی آبادی تمام فوتبال که پول نیست، آهای آقای کفاشیان رنگ مشکی ورای باقیه رنگهاست. ابومسلم پیراهنش تداعی نام سردار بزرگ خطه خورشید و خون سربازان اوست که در راه اعتلاء و پیشرفت این خطه پیراهنشان به خون سرخشان رنگین شد. اما این بار در ورزش و در مستطیل سبز فوتبال سربازان مشکی چنان لشکر آهنین حریف را در هم شکستند که آه از نهاد خیلی ها درآمد، که یکی از آنها فدراسیون و سازمان ورزش کشور است! آری همان کسانی که در چهارمین دوره لیگ برتر و در فینال جام حذفی در حالی که عرصه را در میدان نبرد تاریک می دیدند با توافقی پشت پرده و بکار گماردن قاضی یکجانبه (مسعود مرادی) جام را از دست سربازان مشکی ربودند و به بهانه بی پولی مشکی پوشان در جام باشگاه های آسیا جام را به حریف (صبا باطری) سپردند. همان کسانی که در سال ۱۳۷۱ کمر همت به انحلال این باشگاه در هیئت فوتبال خراسان بسته بودند (سقوط ابومسلم به لیگ دسته ۳) امروز با نتایج درخشان ابومسلم و رکوردهایش واقعا شرمنده هستند، آری از این دست آدم ها زیادند که شخصیت هواداران و نام ابومسلم را با شکستن لوخ پرچم هایشان خورد می کنند (برخورد بد نیروی انتظامی با هواداران در دیدارهای خانگی) متاسفانه با تمام وجود حنجره خود را برای سرویس دهی به حریفان پاره می کنند! (مسئولان بی کفایت و بی تعصب شهرداری). همین کسانی که با کمال افتخار اعلام می کنند ما ۲۵۰ میلیون تومان به ابومسلم کمک کرده ایم (در حالی که سرخابی های پایتخت بالغ بر ۱۰ میلیارد تومان از جیب بیت المال را خرج می کنند).
آقای استاندار لطفا کمی به این جمله دقت کنید: (مشهد دومین شهر کشور چه از لحاظ جمعیتی و چه از لحاظ صنعت و ثروت است و اصفهان با اختلاف فاحشی در رده سوم قرار دارد!)
و با کمال تاسف و ناراحتی باید اعلام کنم این قصه همچنان ادامه دارد، بگذریم...
هفته ها گذشت و گذشت تا همون انتظاری که داشتیم برآورده شد، غرش توپخانه ابومسلم ۳ بار به صدا درآمد و ۳ توپ را درون تور به ظاهر آهنین قهرمان نیم فصل جای داد! بله باورش سخته ولی یادت میاد اون روزهایی که ابومسلم با مثلث جادویی (آندو ، جباری ، بادامکی) در لیگ و جام حذفی جولان می داد و پاشنه آشیل سرخابی ها و بالا نشینان جدول بود، البته این بار مشکی پوشان با مثلث آتشین خود (خانی ، ناصحی ، بائو) چیزی از آن مثلث طلایی سالهای قبل کم ندارند و چه بسا بهترند، آنها با عشق خود و تمام وجود خود برای تیمشان می دوند و از جان مایه می گذارند، آنها شیرازه هر تیمی را که اراده کنند از هم می شکنند و خط و نشانی برای صدرنشینان می کشند. با این توصیف این جمله بار دیگر تیتر روزنامه ها خواهد شد:
(ابومسلم قطب سوم فوتبال ایران است ، چه با پول چه بی پول)
با نگاهی به کارنامه مشکی پوشان در لیگ برتر در می یابیم جز دومین دوره لیگ همواره جزو بالانشینان جدول بوده اند، البته این بار قضیه فرق می کند. تیمی که تا پایان نیم فصل جزو گزینه های سقوط به لیگ دسته ۲ شناخته می شد برای تکرار عنوانی شایسته تر و کسب سهمیه لیگ قهرمانان باشگاه های آسیا که دور از دسترس نیست، حضور پر رنگ تر شما عاشقان مشکی بر روی سکوها را می طلبد تا با دست های خالی اما گرم و پر از احساستان مرحمی باشید بر کمبود های مادی و مدیریت ضعیف استانی و تقدیری باشد از سربازان مشکی که با تمام وجود خود به جنگ تیم های تا دندان مسلح لیگ می روند. بازیکنان سرافرازی چون کاپیتان سعید خانی، ناصحی، بائو، دانش دوست، گردان، حق دوست و ... باید از همین جا دست مریزادی جانانه به آنان و البته به مربی بومی ، خوش آتیه و با تعصب فوتبال خراسان (مسعود حنطه) داشت چرا که با حضور او این رکورد شیرین دست یافتنی شد (چهار برد پی در پی در لیگ برتر فوتبال ایران).
پس از هم اکنون چشم به راهتان در جمعه آینده در بازی مقابل فولاد خوزستان و البته با شعار:
(رو قلب من نوشته - حنطه سلطان عشقه) در لانه عقاب ها خواهیم بود.
از طرف مسعود یکی از هزاران نفر عاشق و دل سپرده تیم فوتبال ابومسلم
|
+ | نوشته شده توسط مسعود یعقوبی در شنبه 5 بهمن1387 ساعت 23:53
|